Doświadczenia z drążenia pierwszej nawy tunelu T-1 na trasie S19

Dynamiczny rozwój infrastruktury drogowej w Polsce, w tym realizacja trasy Via Carpatia, wiąże się z koniecznością wykonywania obiektów tunelowych w skomplikowanych warunkach geologiczno-inżynierskich. Szczególnym przykładem jest tunel T-1 na drodze ekspresowej S19. Obiekt realizowany jest w warunkach fliszu karpackiego, charakteryzującego się dużą zmiennością litologiczną, obecnością zaburzeń tektonicznych oraz złożonymi warunkami hydrogeologicznymi.
W referacie przeanalizowane zostaną uwarunkowania formalno-prawne realizacji inwestycji, w kontekście przepisów Prawa geologicznego i górniczego oraz Prawa budowlanego. Zagadnienia te będą powiązane z praktycznymi aspektami prowadzenia robót tunelowych. Prelegent szczególną uwagę zwróci na zależności pomiędzy rozpoznaniem warunków geotechnicznych, identyfikacją zagrożeń naturalnych a doborem technologii drążenia z wykorzystaniem tarczy TBM. Analiza będzie się odnosić do warunków fliszu karpackiego w rejonie tunelu T-1.
Ekspert omówi problemy napotkane w trakcie drążenia tunelu T1, uwzględniając m.in. zmienność warunków geologiczno-inżynierskich, wpływ tektoniki na przebieg procesu urabiania oraz zużycie narzędzi skrawających. Przedstawi także konieczność bieżącej adaptacji parametrów technologicznych pracy maszyny. Przeanalizowane będą zagrożenia naturalne oraz ich wpływ na bezpieczeństwo robót i ciągłość procesu drążenia, w kontekście zarządzania ryzykiem w budownictwie podziemnym.
Zidentyfikowane zostaną kluczowe doświadczenia („lessons learned”) z drążenia tunelu T-1. Na tej podstawie sformułowane zostaną rekomendacje dotyczące prowadzenia robót tunelowych w warunkach fliszu karpackiego.

Jego zainteresowania naukowe i badawcze obejmują zastosowanie metod numerycznych do zagadnień stateczności obiektów inżynierskich, zboczy, tuneli oraz budowli podziemnych i wyrobisk górniczych. Były Dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej i Gospodarki Zasobami AGH (w latach 2016-24). Od 2016 roku jest Prezydentem Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego Światowego Kongresu Górniczego (IOC WMC). Jest członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Mechaniki Skał (ISRM) i Międzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Gruntów i Inżynierii Geotechnicznej (ISSMGE). Dorobek naukowy Profesora Marka Cały stanowi ponad 200 publikacji, na co składają się książki, monografie, artykuły w czasopismach i materiałach konferencyjnych. Marek Cała jest także autorem i współautorem ponad 400 opracowań, ekspertyz i opinii wykonanych na zlecenie firm krajowych i zagranicznych.