Geostatystyka w praktyce – o wydzielaniu jednorodnych warstw geotechnicznych i wypełnianiu luk w rozpoznaniu gruntu

Rozpoznanie podłoża budowlanego ma z natury rzeczy charakter lokalny, by nie powiedzieć punktowy. Nawet współcześnie stosowane techniki badań in situ umożliwiają precyzyjną identyfikację właściwości geotechnicznych jedynie niewielkiej części przestrzeni gruntowej, z którą oddziałują wznoszone konstrukcje. W naturalny sposób istnieje zatem potrzeba uzupełnienia informacji, z którą do tej pory radziliśmy sobie, ufając głównie naszemu niemal intuicyjnemu przekonaniu, o układzie warstw pomiędzy punktami badawczymi i geotechicznej jednorodności tych wydzieleń. Zyskujące na znaczeniu szacowanie ryzyka geotechnicznego wymaga jednak bardziej analitycznego podejścia. W prezentacji omówione zostaną dotychczasowe doświadczenia praktycznego zastosowania metod statystycznych w generowaniu uzupełniających danych geotechnicznych oraz wyprowadzania reprezentatywnych wartości parametrów geotechnicznych. Ekspert omówi metody stosowane w przypadku projektów o różnej skali, od dotyczących dużych obszarów, przez obiekty linowe po niewielkie inwestycje. Wskazane zostaną ich specyficzne możliwości i ograniczenia, także w zakresie zastosowania w praktyce inżynierskiej.

Absolwent geologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i budownictwa na Politechnice Poznańskiej. Członek Komitetu Technicznego TC-102 (Ground Property Characterization from In-Situ Tests) International Society for Soil Mechanics and Geotechnical Engineering. Członek Komisji Dokumentacji Geologiczno-Inżynierskich przy Ministrze Środowiska. Były przewodniczący, obecnie wiceprzewodniczący Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Komitetu Geotechniki. Współorganizator cyklicznych seminariów międzynarodowych International Workshop on In Situ and Laboratory Soil Characterization. Autor ponad 80 prac naukowych oraz ponad 100 ekspertyz z zakresu geologii inżynierskiej i geotechniki.