dr inż. Irena Bagińska, Politechnika Wrocławska

Adiunkt w Katedrze Geotechniki, Hydrotechniki, Budownictwa Podziemnego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej. Członkini Polskiego Komitetu Geotechnicznego. Zajmuje się tematyką stateczności skarp oraz pomiarami polowymi podłoża gruntowego. Twórczyni analiz interpretacyjnych sondowań statycznych CPTU i SCPTU, opinii oraz projektów realizowanych w ramach jednostki naukowo-badawczej. Posiada uprawnienia budowlane.

Wzrost znaczenia badań geofizycznych w rozpoznaniu podłoża gruntowego na potrzeby budownictwa drogowego

Witold Bogusz, Instytut Techniki Budowlanej, Zakład Konstrukcji Budowlanych i Geotechniki

Absolwent budownictwa – specjalność: geotechnika, na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej. Od 2010 r. pracownik Instytutu Techniki Budowlanej (ITB). Twórca ekspertyz, projektów budowlanych i geotechnicznych, a także innych opracowań dotyczących posadowienia obiektów budowlanych, głównie infrastruktury i budownictwa energetycznego. W ramach działalności Zakładu zaangażowany w prace i pełnienie nadzorów na budowach oraz w prace normalizacyjne grup roboczych komitetu CEN/TC250/SC7, zajmujących się ewolucją Eurokodu 7.
Członek Mazowieckiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Autor i współautor kilkunastu publikacji naukowych oraz referatów prezentowanych na konferencjach krajowych i zagranicznych.
Główna dziedzina jego zainteresowań to praktyczne aspekty projektowania geotechnicznego, analizy numeryczne współpracy konstrukcji z podłożem z wykorzystaniem MES, posadowienie bezpośrednie i pośrednie obiektów budowlanych, ocena oddziaływania głębokich wykopów na zabudowę sąsiednią, analizy stateczności skarp i nasypów, a także zagadnienia niezawodności i zarządzania ryzykiem w geotechnice.

Nowa generacja Eurokodu 7 – rola rozpoznania podłoża w projektowaniu geotechnicznym

Nadchodzące zmiany związane z opracowaniem Eurokodów drugiej generacji mogą i powinny mieć istotny wpływ na dotychczasową praktykę w dokumentowaniu geotechnicznych warunków posadowienia na potrzeby realizacji obiektów budowlanych. Choć nie musimy spodziewać się rewolucji, a raczej zwykłej ewolucji w wymaganiach, istotne będzie przede wszystkim dążenie do zwiększenia roli projektanta oraz transparentności w doborze parametrów i w definiowaniu modelu geotechnicznego podłoża. Niniejszy referat ma na celu przybliżenie najważniejszych ze zmian związanych z drugą częścią Eurokodu 7 nowej generacji, poświęconego właściwościom podłoża, wraz z uzupełnieniem o praktyczne komentarze dotyczące tych zmian.

prof. dr hab. inż. Joanna Bzówka, Politechnika Śląska

Kierownik Katedry Geotechniki i Dróg na Wydziale Budownictwa Politechniki Śląskiej. Jej obszar zainteresowań naukowych i badawczych obejmuje m.in. właściwości fizyko-mechaniczne gruntów rodzimych i antropogenicznych, modele obliczeniowe podłoża gruntowego, współpracę budowli z podłożem gruntowym oraz metody wzmacniania słabego podłoża gruntowego. Jest autorką lub współautorką ponad 160 publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych.

Forum dyskusyjne: Nowe wyzwania geoinżynieryjne w budownictwie infrastrukturalnym

dr inż. Tomasz Godlewski, Instytut Techniki Budowlanej; Zakład Konstrukcji Budowlanych i Geotechniki

Od 2001 r. pracownik naukowy zatrudniony w Instytucie Techniki Budowlanej, obecnie w Zakładzie Konstrukcji Budowlanych, Geotechniki i Betonu na stanowisku adiunkta. Pełni funkcję kierownika Pracowni Geotechnicznej i zastępcy kierownika Zakładu. Ukończył studia w specjalności geologia inżynierska oraz studia na kierunku budownictwo. W ITB uzyskał tytuł doktora nauk technicznych w zakresie budownictwa.
Jako pracownik ITB wykonuje ekspertyzy i opracowania dotyczące posadowienia różnych obiektów budowlanych, dokumentacje badań podłoża i projekty geotechniczne oraz prowadzi nadzory geotechniczne na budowach (m.in. jako inspektor nadzoru w zakresie geotechniki dla odcinka zachodniego przy rozbudowie II linii metra w Warszawie).
Jest autorem i współautorem ponad 60 publikacji naukowych dotyczących praktycznych zagadnień geotechnicznych, szczególnie związanych z wykonywaniem i interpretacją badań in situ oraz z ustalaniem parametrów geotechnicznych do projektowania, prezentowanych na konferencjach, sympozjach krajowych i zagranicznych oraz publikowanych w prasie technicznej. Jest także współautorem pierwszego w Polsce poradnika dotyczącego projektowania geotechnicznego wg EC7 (Projektowanie geotechniczne według Eurokodu 7, ITB 2011).
Główną dziedziną jego zainteresowań naukowych jest dokumentowanie warunków podłoża w badaniach polowych i laboratoryjnych, w tym z wykorzystaniem metod sejsmicznych oraz analiza współpracy układu konstrukcja–podłoże do realizacji głębokich wykopów, stacji i tuneli metra.
Działa również jako członek zespołu normalizacyjnego Komitetu Technicznego 254 ds. Geotechniki przy PKN oraz jest delegatem na posiedzeniach komitetów CEN TC250/SC7 (Eurokod 7 Committee) i CEN/TC 341 (Geotechnical Investigation and Testing). Jest także członkiem zarządu Podkomitetu Budownictwa Podziemnego przy PKG.

Zmiany klimatu a projektowanie geotechniczne – aktualna potrzeba czy wyzwanie przyszłości?

Efekty zmian klimatu stają się widoczne praktycznie w każdym aspekcie naszego życia. Dotyczy to również budownictwa i potrzeb związanych ze zrównoważonym rozwojem (stosowanie recyklingu, wdrażanie technologii energooszczędnych, zielone dachy, inteligentne domy itp.). Są to działania zmierzające do poprawy środowiska i ograniczenia emisji substancji szkodliwych z myślą o kolejnych pokoleniach.
Należy jednak też zwrócić uwagę na efekty zmian zachodzących obecnie, ich intensywność oraz tempo. Zmiany klimatu oddziaływają w postaci anomalii pogodowych czy ekstremalnych zjawisk meteorologicznych. Poza obserwowanymi incydentami pogodowymi widoczne są długotrwałe efekty związane ze zmianami ilości opadów czy występowaniem ekstremalnych temperatur w poszczególnych porach roku. Częstotliwość tych zjawisk i utrzymujący się trend skłaniają do refleksji w zakresie oceny wpływu obserwowanych zjawisk na przyjmowane założenia projektowe oraz prognozę wpływów na etapie użytkowania obiektów. Zakres oddziaływań klimatycznych dotyczy głównie obciążeń wiatrem, śniegiem czy też obciążeń termicznych, w tym przemarzania gruntów.
W referacie podane zostaną aktualne informacje związane z rolą różnych czynników klimatycznych w projektowaniu geotechnicznym i kształtowaniu konstrukcji. Omówione zostaną zagadnienia dotyczące przyjmowanych założeń na etapie projektowym (np. w zakresie głębokości przemarzania gruntów) czy też dla etapu samej realizacji (np. formowanie nasypów) w kontekście obecnie występujących oddziaływań klimatycznych. Opisana problematyka dotyczy prac badawczych i opracowań naukowych w tym zakresie, zrealizowanych w ciągu ostatnich kilku lat w Instytucie Techniki Budowlanej.

Mateusz Hager, Greifbau

W wrześniu 1998 r. ukończył studia wyższe na wydziale inżynierii lądowej Politechniki Krakowskiej na kierunku budownictwo. W tym samym roku rozpoczął pracę na rzecz przedsiębiorstw budowlanych w zakresie przemysłu petrochemicznego, budownictwa kubaturowego, zarządzania nieruchomościami oraz współkierowania projektami infrastrukturalnymi.
Od lat specjalizuje się w branży profesjonalnych usług geotechnicznych, nie rezygnując z kierowania robotami budowlanymi czy zarządzania przedsiębiorstwem realizującym fundamentowanie specjalne. Szczególne doświadczenie zdobył w wykonywaniu pali wierconych, iniekcjach cementowych oraz ścianach szczelinowych, jak również w przeprowadzaniu badań jakościowych zrealizowanych prac (próbne obciążenia i ultradźwiękowe badania ciągłości pali). Obecnie jest odpowiedzialny za tworzenie relacji z klientami na rynku usług geotechnicznych, przygotowywanie wstępnych koncepcji projektowych, ofertowanie czy negocjowanie kontraktów. Od roku 2001 posiada uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń.

Jakość rozpoznania warunków podłoża gruntowego w kontekście doboru optymalnej technologii robót geotechnicznych

Michał Januszewski, ArcelorMittal

Dyrektor działu grodzic w ArcelorMittal. Absolwent Wydziału Budownictwa Politechniki Śląskiej w Gliwicach.

Realizacje inwestycji z zakresu infrastruktury komunikacyjnej i budownictwa kubaturowego przy pomocy rozwiązań stalowych

W trakcie prezentacji omówione zostaną realizacje inwestycji z zakresu infrastruktury komunikacyjnej i budownictwa kubaturowego z zastosowaniem rozwiązań stalowych. Prelegent omówi kwestię ich wpływu na postęp prac w budownictwie infrastrukturalnym. Odniesie się także do innowacyjnych rozwiązań dla mostownictwa oraz opowie o wyzwaniach w budownictwie kubaturowym, wskazując konkretne przykłady. Poruszy także wątek ekologii, ekonomii i zrównoważonego rozwoju. Na koniec opowie o tym, co mogą oznaczać ekstremalne warunki na budowie.

Grzegorz Kacprzak, Politechnika Warszawska

Absolwent Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej. Tytuł mgr inż. na kierunku budownictwo w zakresie specjalności konstrukcje budowlane i inżynierskie zdobył z wynikiem celującym. Rozprawę doktorską, poświęconą badaniu właściwości mechanicznych mieszanek piaszczysto-gliniastych, obronił w Institut National des Sciences Appliquées de Lyon we Francji, gdzie ukończył również studia podyplomowe z zarządzania produkcją (ICAM de Lille).
Od prawie 14 lat jest związany z firmą Warbud S.A., należącą do francuskiego giganta Vinci Construction International Network. Na co dzień kieruje zespołem projektowym geotechniki i fundamentowania. Jest głównym projektantem ponad 100 projektów wykonawczych i technologicznych oraz kilkudziesięciu projektów budowlanych, m.in. posadowienia wysokościowców, tj. Skyliner, CBD One, Varso Tower, Mennica Legacy Tower. Dwukrotnie zdobył nagrodę Vinci Innovation Awards, m.in. za projekt redukcji parcia gruntu na ścianę oporową za pomocą bloków z polistyrenu EPS na budowie Forum Gdańsk. Ze stowarzyszeniem buildingSMART Polska pracuje nad rozwojem i standaryzacją rozwiązań technologicznych, służących wymianie danych BIM i geoBIM.
Od dekady jest adiunktem w Zespole Geotechniki, Mostów i Budowli Podziemnych Instytutu Dróg i Mostów na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Pierwsze naukowe kroki stawiał w Laboratorium Mechaniki Gruntów, ENTPE, Vaulx-en-Velin jako asystent. Główną tematykę jego zainteresowań naukowych stanowią fundamenty płytowo-palowe. Jest autorem wielu artykułów i publikacji naukowych w czasopismach międzynarodowych i krajowych, w tym monografii stanowiącej pierwsze w Polsce syntetyczne opracowania w tym temacie pt. „Współpraca fundamentu płytowo-palowego z podłożem gruntowym”.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – kompleksowa weryfikacja fundamentu płytowo-palowego

dr inż. Jacek Kawalec, Politechnika Śląska

Absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach z roku 1994 w dyscyplinie budownictwo. Doktorat z geotechniki obronił w roku 2000, również na Politechnice Śląskiej. Od 1994 r. jest związany z Politechniką Śląską. W 2013 r. ukończył podyplomowe studia z Zarządzania W Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Jest promotorem ponad 30 prac magisterskich oraz projektów inżynierskich.
Równolegle do pracy naukowo-badawczej oraz dydaktycznej na uczelni od początku swojej kariery zawodowej aktywnie działa jako praktyk w obszarze zagadnień geotechnicznych. W swoim dorobku ma kilkuset opracowań specjalistycznych z zakresu geotechniki: raportów badawczych, opinii, ekspertyz, nadzorów. Jest rzeczoznawcą budowlanym Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w zakresie geotechniki. Posiada również indywidualny certyfikat Polskiego Komitetu Geotechniki. Aktualnie, w kadencji 2017–2020, jest przewodniczącym Śląskiego Oddziału PKG, członkiem rady Śląskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz autorem i współautorem ponad 90 publikacji naukowych.
Dużą część aktywności zawodowej poświęca zastosowaniu geostntetyków w praktyce inżynierskiej. Reprezentuje Polskę jako ekspert w komitetach normalizacyjnych ISO TC221 Geosynthetics oraz CEN TC189 Geosynthetics. Przez dwie kadencje (2012–2014 i 2014–2016) był prezydentem Polskiego Stowarzyszenia Geosyntetycznego, od 2012 jest członkiem zarządu, a aktualnie wiceprezydentem. Jest także przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego Europejskiej Konferencji Geosyntetycznej EuroGeo-7, która odbędzie się w Polsce w roku 2020. Działa też jako członek rady Międzynarodowego Stowarzyszenia Geosyntetcznego IGS (w kadencjach 2014–2018 i 2018–2022) w komitecie ds. edukacji. Jest wykładowcą i prezenterem na wielu międzynarodowych i krajowych konferencjach oraz sympozjach geosyntetycznych na wszystkich kontynentach. W roku 2017 został wybrany przewodniczącym Komitetu Technicznego TC-Stabilization IGS.
Od wielu lat zawodowo związany jest z firmą Tensar International, jednym z globalnych liderów technologii geosyntetycznych. Brał udział we wdrożeniach pionierskich aplikacji geosyntetycznych w Polsce i Europie Centralnej, w tym m.in. uczestniczył w opracowaniu koncepcji zabezpieczeń elementów infrastruktury na obszarze GOP przeciwko oddziaływaniu wpływów górniczych. Jako dyrektor ds. technologii na obszar Europy, Azji, Afryki i Australii firmy Tensar International aktywnie uczestniczy w wielu projektach badawczych i naukowo-badawczych oraz realizacjach praktycznych związanych z wykorzystaniem georusztów w praktyce inżynierskiej.

Zastosowania georusztów w budownictwie

Kamil Kiełbasiński, Polservice Geo sp. z o.o.

Absolwent Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska SGGW. Od 2015 r. jest adiunktem na Wydziale Geologii w zakładzie Geologii Inżynierskiej. Jest członkiem Polskiego Komitetu Geotechniki, współautorem systemu SMARTSENSE zrealizowanego przez firmę Polservice Geo w ramach projektu badawczego oraz autorem licznych ekspertyz w dziedzinie geologii inżynierskiej i geotechniki. Wśród jego zainteresowań znajdują się: monitoring geotechniczny, automatyka pomiarowa, mechanika gruntów ze szczególnym uwzględnieniem dynamicznych właściwości gruntów, zaawansowane metody laboratoryjnych i polowych badań gruntów. Od wielu lat jest związany z firmą Polservice Geo, gdzie odpowiada za dział monitoringu geotechnicznego.

Monitorowanie przemieszczeń podczas realizacji inwestycji inżynierii lądowej komplementarnym system 3D – SMARTSENSE

Automatyzacja rewolucjonizuje obecnie rynek pracy. Proces ten uwidacznia się w wielu dziedzinach, m.in. w geodezji inżynieryjnej. Stosowane instrumenty są coraz szybsze, wydajniejsze, bardziej precyzyjne oraz wymagają mniej od samego użytkownika. W wielu miejscach niezbędny jest pomiar w czasie rzeczywistym, a nowoczesne instrumenty w procesie pomiaru oraz interpretacji otrzymanych wyników eliminują całkowicie czynnik ludzki. Systemem doskonale wpisującym się we współczesny postęp technologiczny oraz spełniającym rygorystyczne wymagania stawiane urządzeniom stosowanym do monitorowania przemieszczeń, jest zintegrowany system pomiarowy SMARTSENSE. Pod tą nazwą kryje się autorski system zaprojektowany na podstawie wieloletniego doświadczenia i najnowszych rozwiązań techniki pomiarowej. Sam system składa się z sieci urządzeń (komórek pomiarowych), które instaluje się na monitorowanych obiektach, oraz urządzeń referencyjnych, instalowanych w punktach poza strefą oddziaływania budowy. Serce systemu stanowi jednostka centralna zbierająca i interpretująca na bieżąco dane z komórek pomiarowych. Integralną częścią systemu, który w myśl zasady monitoringu ma nie tylko mierzyć, ale i ostrzegać użytkownika o przekroczeniu zdefiniowanych progów alarmowych, jest platforma monitoringowa z dostępem przeglądarkowym. W referacie przedstawiona zostanie podstawowa charakterystyka systemu pomiarowego SMARTSENSE oraz obszary jego zastosowań potwierdzone realizacjami w obszarze inwestycji drogowych (Południowa Obwodnica Warszawy, obwodnica Góry Kalwarii, droga ekspresowa S19), jak i kubaturowych (budowa hotelu Rialto).

prof. dr hab. inż. Maciej K. Kumor, Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy

Stopień rozpoznania podłoża gruntowego – rozwiązania i realizacja zabezpieczenia ścian głębokich wykopów jako geneza wybranych awarii

Na przykładzie dwóch przypadków poprawnego rozpoznania warunków gruntowo-wodnych podłoża omówione zostaną awarie zabezpieczonych ścian głębokich wykopów zrealizowanych w nawodnionym podłożu piaszczystym i w warunkach skomplikowanych w iłach mio-plioceńskich. Naruszenie stateczności kotwionej ściany szczelnej w iłach i rozparcia palisady siecznej w wydmowych piaskach nawodnionych nastąpiło po wykonaniu zabezpieczeń, w fazie realizacji prac ziemnych w wykopie. Przeprowadzone analizy uwarunkowań geotechnicznych, uwzględnionych w projektach oraz faktów z monitoringu obiektów podczas wykonania obudowy, sposobu odwodnienia wykopów oraz zabezpieczenia poprawności realizacji zgodnie z zasadami i wymogami technicznymi i sztuki budowlanej, wskazują, że nawet, jeśli wdrożone działania wynikają ściśle z procedur i technik realizacji obiektu budowlanego, nie mogą być niehonorowane przez wszystkich uczestników procesu budowlanego. W obydwu przypadkach awarii zabezpieczenia stateczności ścian wykopu prace wykonawcze wstrzymano na czas nieokreślony.

Współautor: Dr inż. Łukasz Aleksander Kumor, Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy

Mariusz Leszczyński, Komitet techniczny KT254 ds. geotechniki w Polskim Komitecie Normalizacyjnym

Mariusz Leszczyński jest prezesem firmy Geomechanika sp. z o.o., a jednocześnie pełni rolę eksperta w dziedzinie geotechniki. W swojej karierze zawodowej zajmował się szeroką gamą aspektów geotechnicznych w kraju i zagranicą, projektowaniem i doradztwem technicznym, jak również zarządzaniem projektami i kierowaniem dużymi zespołami ludzi. Posiada 22-letnie doświadczenie zawodowe, a od dziewięciu lat sprawuje również funkcję przewodniczącego komitetu technicznego KT254 ds. geotechniki w Polskim Komitecie Normalizacyjnym. Jest członkiem europejskiego komitetu technicznego TC250/SC7 w ramach CEN ds. normalizacji w geotechnice.
Brał udział w realizacji takich projektów, jak wysokościowiec Złota 44 w Warszawie, Silesia City Center w Katowicach, most Roskilde Fjord Forbindelse w Danii, Muzeum Lotnictwa w Krakowie czy też Wheatstone Gas Terminal w Australii. Był kierownikiem projektów oraz wiodącym ekspertem w zakresie geotechniki dla studiów wykonalności, analiz techniczno-ekonomicznych, a także ocen due diligence budynków oraz infrastruktury w Polsce oraz zagranicą.

Nowa generacja Eurokodu 7 – rola rozpoznania podłoża w projektowaniu geotechnicznym

Nadchodzące zmiany związane z opracowaniem Eurokodów drugiej generacji mogą i powinny mieć istotny wpływ na dotychczasową praktykę w dokumentowaniu geotechnicznych warunków posadowienia na potrzeby realizacji obiektów budowlanych. Choć nie musimy spodziewać się rewolucji, a raczej zwykłej ewolucji w wymaganiach, istotne będzie przede wszystkim dążenie do zwiększenia roli projektanta oraz transparentności w doborze parametrów i w definiowaniu modelu geotechnicznego podłoża. Niniejszy referat ma na celu przybliżenie najważniejszych ze zmian związanych z drugą częścią Eurokodu 7 nowej generacji, poświęconego właściwościom podłoża, wraz z uzupełnieniem o praktyczne komentarze dotyczące tych zmian.

Forum dyskusyjne: Nowe wyzwania geoinżynieryjne w budownictwie kubaturowym

dr Edyta Majer, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy

Oznaczanie oraz klasyfikowanie gruntów i skał zgodnie z normami PN-EN ISO 14688 i PN-EN ISO 14689 jest wprowadzane do krajowej praktyki dokumentowania badań podłoża budowlanego od kilku lat. Pierwsze wydanie norm klasyfikacyjnych w wersji polskiej miało miejsce w 2006 r., a ich pierwsza aktualizacja nastąpiła w roku 2018. W referacie zostaną omówione podstawowe zasady opisu i klasyfikacji według aktualnych wydań norm wraz z autorskim komentarzem, różnice między kolejnymi wydaniami norm oraz problemy z opisem na podstawie przykładowych kart wierceń pochodzących z archiwalnych dokumentacji geologiczno-inżynierskich.

Opis i klasyfikacja gruntów i skał według norm PN-EN ISO 14688, 14689

Ryszard Perucki, MC-Bauchemie sp. z o.o.

Manager produktu ds. napraw i zabezpieczeń żelbetu w firmie MC-Bauchemie sp. z o.o. Ukończył studia wyższe techniczne magisterskie na Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodnego na kierunku budownictwo w specjalności konstrukcje budowlane. Posiada uprawnienia budowlane do projektowania i do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

Systemy iniekcyjne do podłoża gruntowego

dr hab. inż. Paweł Popielski, prof. PW, Politechnika Warszawska

Profesor Politechniki Warszawskiej, hydrotechnik. Absolwent Politechniki Warszawskiej w specjalności budownictwo hydrotechniczne. Od roku 2014 kierownik Zakładu Budownictwa Wodnego i Hydrauliki, do roku 2016 dyrektor Centrum Analiz Geo i Hydrotechnicznych Instytutu Badań Stosowanych PW. Zawodowo pracuje nad: zastosowaniem zaawansowanych symulacji numerycznych w problemach: geotechniki, hydrotechniki i inżynierii środowiska; oceną stanu technicznego obiektów na podstawie prowadzonego monitoringu i zgodności danych pomiarowych z wynikami modelowania matematycznego; analizą oddziaływań głębokich posadowień na obiekty budowlane i wodę gruntową w środowisku zurbanizowanym oraz ustalaniem wartości granicznych dla prowadzonego monitoringu; weryfikacją parametrów przyjmowanych w modelowaniu matematycznym; wykorzystaniem nowoczesnych metod pomiarowych (np. skaning laserowy, termomonitoring) do generacji danych i weryfikacji wyników modelowania matematycznego; uwzględnianiem w obliczeniach i analizie dotyczącej bezpieczeństwa obiektów budowlanych zmian w stosunkach wód gruntowych i zjawisk zachodzących w gruncie, a spowodowanych przez filtrującą wodę (erozja, sufozja, kolmatacja).
Współorganizator i wykonawca pierwszych w Polsce pomiarów szczelności ścian szczelinowych z wykorzystaniem metody termomonitoringu.

Wykorzystanie metody obserwacyjnej i pomiarów odprężenia podłoża do określenia maksymalnej wysokości budynków posadowionych w rejonie infrastruktury podziemnej

dr inż. Jarosław Rybak, Politechnika Wrocławska

Forum dyskusyjne: Nowe wyzwania geoinżynieryjne w budownictwie infrastrukturalnym

Piotr Rychlewski, Instytut Badawczy Dróg i Mostów

Absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej – specjalność: mosty i budowle podziemne. Od 1998 r. pracownik Instytutu Badawczego Dróg i Mostów – kierownik Pracowni Inżynierii Geotechnicznej w Zakładzie Geotechniki. Specjalista w dziedzinie szeroko pojętej geoinżynierii: fundamentowania, wzmacniania podłoża, głębokich wykopów i tunelowania.
Autor lub współautor blisko 100 publikacji z tego obszaru. Członek Rady Programowej Inżyniera Budownictwa – największego czasopisma dla inżynierów budowlanych. Członek Kolegium Redakcyjnego Inżynierii i Budownictwa.
Twórca licznych ekspertyz i opinii technicznych dotyczących fundamentowania, w tym posadowienia dużych wieżowców w Warszawie. Uczestnik wielu projektów dotyczących ścian szczelinowych, głębokich wykopów i fundamentów, w tym np. nadzoru naukowego nad wykonaniem posadowienia Stadionu Narodowego w Warszawie. Członek zespołu eksperckiego ds. projektów i realizacji centralnego odcinka II linii metra w Warszawie.
Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego cyklu seminariów „Geotechnika dla Inżynierów”, gromadzącego każdorazowo kilkuset uczestników. Badacz nowych lub nietypowych rodzajów fundamentów.

Forum dyskusyjne: Nowe wyzwania geoinżynieryjne w budownictwie kubaturowym

Mariusz Sarzyński, STABAU GmbH & Co. KG

Dyrektor sprzedaży w firmie STABAU na terenie Polski, w regionie bałtyckim, Skandynawii, Ukrainie, Rosji i Białorusi. Z pochodzenia i zamiłowania – torunianin. Z wykształcenia ekonomista, absolwent Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania UMK. Od kilkunastu lat działa w branży wyrobów hutniczych, w tym od ponad sześciu lat w firmie STABAU. Uczestniczył w realizacji wielu projektów hydrotechnicznych i geoinżynieryjnych, dostarczając oraz wynajmując wyroby hutnicze (grodzice, dwuteowniki, rury stalowe).

Realizacja złożonych projektów inżynieryjnych przy wykorzystaniu innowacyjnych zamków do grodzic stalowych typu S20 i C22-9

Hannes Seiler, STABAU GmbH & Co. KG founded on steel

Pochodzący z Monachium inżynier i wynalazca, założyciel firmy LockIt!, zajmującej się innowacyjnymi zamkami narożnymi. Od kilkudziesięciu lat działa w przemyśle budowlanym, m.in. w USA, Kanadzie, we Włoszech i w Hiszpanii.

Realizacja złożonych projektów inżynieryjnych przy wykorzystaniu innowacyjnych zamków do grodzic stalowych typu S20 i C22-9

dr inż. Rafał Sieńko, Politechnika Krakowska

Zawodowo związany z Politechniką Krakowską. Od 10 lat zajmuje się naukowo i praktycznie szeroko pojętym monitorowaniem konstrukcji (SHM – Structural Health Monitoring). Jest autorem lub współautorem ponad 40 publikacji na ten temat. Brał udział w realizacji większości największych systemów monitorowania w Polsce jako autor lub współautor ich projektów (autostrada A1, Stadion Narodowy, Stadion Energa Gdańsk, hala widowiskowo-sportowa Tauron Arena w Krakowie, hala widowiskowo-sportowa Podium w Gliwicach, most im. Jana Pawła II przez Wisłę w Puławach, most Rędziński przez Odrę we Wrocławiu i wiele innych). Specjalizuje się w długoterminowych pomiarach wielkości fizycznych w technologii strunowej i światłowodowej. Posiada uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Jest biegłym sądowym przy Sądzie Okręgowym w Krakowie.

Wpływ budowy na obiekty sąsiednie – przemieszczenia, drgania, hałas, pył i inne

Daniel Słowikowski, Polbud-Pomorze sp. z o.o.

Doświadczony inżynier i manager. Od pięciu lat współpracuje z Polbud-Pomorze sp. z o.o., gdzie zajmuje stanowisko dyrektora zespołu robót geotechnicznych. Posiada doświadczenie w realizacji projektów z zakresu geotechniki, inżynierii środowiska, geologii i hydrogeologii, a także projektów badawczo-rozwojowych i wdrożeniowych.

Pale IS: skuteczność bez kompromisu – od technologii do realizacji

Prezentacja ma na celu omówienie technologii pali z iniekcyjnie poszerzaną podstawą (Pale IS), które są innowacyjnym rozwiązaniem technicznym stosowanym od ponad trzech lat, głównie w budownictwie drogowym i kolejowym. Jest to metoda opracowana przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów w Warszawie oraz Polbud-Pomorze sp. z o.o. Pierwsze prace badawczo rozwojowe technologii prowadzone były w ramach Przedsięwzięcia „IniTech” (umowa nr: ZPB/67/64249/IT2/10), w ramach którego wykonano szereg pilotowych zastosowań metody, by od roku 2016 wprowadzić technologię na rynek komercyjny.
Główną ideą technologii Pali IS jest zwiększenie nośności pala poprzez zwiększenie nośności jego podstawy, co jest realizowane poprzez zwiększenie pola powierzchni podstawy, przy czym zwiększenie (poszerzenie) podstawy pala wykonywane jest metodą iniekcji strumieniowej, wspomaganej iniekcją doprężającą. Pale IS są zatem połączeniem klasycznych technologii formowani pali w gruncie z technologiami iniekcyjnymi, dającymi określone korzyści techniczne i ekonomiczne.
Poszerzenie podstawy metodą IS może być stosowane praktycznie do wszystkich rodzajów pali. Najczęściej obecnie wykorzystywaną technologią wraz z poszerzeniem podstawy są pale formowane świdrem ciągłym, tzw. CFA-IS. Zastosowanie technologii poszerzenia pala metodą iniekcji strumieniowej jest potencjalnie najskuteczniejszym zabiegiem zwiększenia nośności, gdyż oprócz poszerzenia podstawy następuje jego lepsze zespolenie z podłożem, a pale IS można stosować praktycznie w każdych warunkach gruntowych, za wyjątkiem podłoża skalnego.
Dzięki swoim zaletom, pale IS zostały z powodzeniem wykorzystane do posadowienia wielu obiektów w ramach realizacji kontraktów drogowych, kolejowych oraz kubaturowych.

dr hab. inż. Andrzej Truty, prof. PK. Politechnika Krakowska

Absolwent Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Krakowskiej. Dyrektor Instytutu Geotechniki na Wydziale Inżynierii Środowiska PK. Współautor oraz główny architekt systemu obliczeniowego ZSoil.

Kalkulatory MES do analizy zabezpieczenia głębokich wykopów

W prezentacji pokazane zostaną dwie aplikacje MES, ZSWalls oraz ZSoldierPileWall, do analizy zabezpieczenia głębokich wykopów, bazujące na oprogramowaniu ZSoil v2020 z bardzo prostym interfejsem użytkownika. Aplikacja ZSWalls umożliwia prowadzenie analizy zabezpieczenia głębokiego wykopu w formie ścianki szczelnej lub ścianki szczelinowej w układzie 2D przy zastosowaniu dowolnego systemu rozparcia. Aplikacja ZSoldierPileWall umożliwia analizę 3D ścianki berlińskiej kotwionej lub rozpieranej.
W obydwu przypadkach analizę można prowadzić dla ośrodka z pominięciem udziału wody lub na ogół z jej udziałem co pozwala na wiarygodną ocenę przemieszczeń w czasie.
Kluczowym elementem obydwu aplikacji jest zastosowanie nowej wersji znanego modelu Hardening Soil (HS) dla gruntów. który w oprogramowaniu ZSoil w wersji 2020 nazwany został HS-Brick. W modelu tym usunięto istotne niedostatki poprzedniej wersji znanej jako Hardening Soil-small, związane z reprezentacją sztywności w zakresie bardzo małych i małych odkształceń co jest kluczowym elementem w zdecydowanej większości analiz zabezpieczenia głębokich wykopów.

Łukasz Wackowski, Keller Polska

Absolwent Politechniki Wrocławskiej. Swoją działalność zawodową zaczynał jako projektant konstrukcji, zdobywając doświadczenie na rynku polskim i europejskim. Geotechniką zajmuje się od 2009 r., w którym to dołączył do zespołu Keller Polska. Pracując jako projektant, brał udział w kilkudziesięciu projektach drogowych, kolejowych i kubaturowych. W 2017 r. nadzorował prace na kontrakcie PVD Port Said w Egipcie. Obecnie pełni funkcję dyrektora biura w Poznaniu w Oddziale Zachód Keller Polska.

Zastosowanie wgłębnego mieszana gruntu przy zabezpieczaniu głębokich wykopów na wybranych przykładach

dr hab. inż. Jędrzej Wierzbicki, prof. UAM, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

Absolwent geologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i budownictwa na Politechnice Poznańskiej. Członek Komitetu Technicznego TC-102 (Ground Property Characterization from In-Situ Tests) International Society on Soil Mechanics and Geotechnical Engineering. Członek Komisji Dokumentacji Geologiczno-Inżynierskich przy Ministrze Środowiska. Były przewodniczący, obecnie wiceprzewodniczący Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Komitetu Geotechniki. Współorganizator cyklicznych seminariów międzynarodowych International Workshop on in situ and laboratory soil characterization. Autor ponad 80 prac naukowych oraz ponad 100 ekspertyz z zakresu geologii inżynierskiej i geotechniki.

Niedoskonałości w rozpoznaniu podłoża dróg – banalne przyczyny i kosztowne skutki

Stwierdzenie konieczności dokładnego i rzetelnego rozpoznania podłoża budowlanego wydaje się być współcześnie truizmem. Ludzka intuicja wsparta wiedzą i wieloletnim doświadczeniem praktycznym, nie powinna pozostawiać złudzeń – nawet najdoskonalsza konstrukcja inżynierska ostatecznie przekazuje obciążenia na litosferę i tym samym musi jak najściślej uwzględniać jej własności. Niestety, praktyka zna wiele przypadków, także współczesnych awarii budowlanych, spowodowanych niewłaściwym rozpoznaniem podłoża. Przyczyny tych błędów bywają różne i wynikają np. z niewiedzy projektantów i badaczy, kwestii ekonomicznych czy niedoskonałości technicznych. Jednak w przypadku obiektów liniowych jedna z przyczyn wydaje się wyróżniać szczególnie – nierzetelność prowadzonego rozpoznania cech podłoża. Proporcjonalnie duża, w stosunku do innych krajów Europy, liczba przypadków wykonywania powtórnych (uzupełniających) badań gruntu, często w trybie awaryjnym oraz obserwacja licznych uszkodzeń obiektów drogowych, skłaniają do przedstawienia wybranych sytuacji, w których łatwe do zapobieżenia niedoskonałości badań geologiczno-inżynierskich i geotechnicznych, spowodowały kosztowne konsekwencje w procesie inwestycyjnym oraz problemy eksploatacyjne.

Referat opracowany we współpracy z Tomaszem Antczakiem i Marcinem Walińskim z Geoprojekt-Poznań PGiG s.c.

Łukasz Wujek, Keller Polska

Absolwent Politechniki Poznańskiej, wydziału budownictwa i inżynierii lądowej. Od 2011 r. pracownik działu ofertowo-projektowego Keller Polska w biurze w Poznaniu. Autor wielu projektów posadowień budynków, wzmocnień podłoża i zabezpieczeń wykopów, w szczególności związanych z zastosowaniem technik iniekcji wysokociśnieniowej. Brał udział w realizacji takich projektów takich, jak: Huta Szkła Antoninek, Młyn Maria, Zielona Góra Focus Mall, projekt wzmocnienia podłoża S3 – obwodnica Gorzowa.

Problematyka prac geotechnicznych w ograniczonej przestrzeni istniejącej zabudowy

Michał Zorzycki, Warbud S.A.

Absolwent kierunku Geotechnika i Budownictwo Specjalne na wydziale Górnictwa i Geoinżynierii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Zawodowo od 10 lat jest związany z geotechniką – ostatnie dwa lata pracuje w firmie Warbud S.A. na stanowisku starszego projektanta. Posiada uprawnienia projektowe oraz do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń. Na co dzień, oprócz projektowania, zajmuje się koordynacją zespołu odpowiedzialnego za modelowanie numeryczne, tworzeniem koncepcji projektowych, a także weryfikacją projektów podwykonawców i nadzorem nad ich realizacją w trakcie budowy, w tym analizą wyników monitoringu geotechnicznego. Aktualnie jest zaangażowany w projekty warszawskich obiektów, tj. Central Point, Fabryka Norblina czy Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Wyzwania geoinżynieryjne w budownictwie kubaturowym

W trakcie wystąpienia przedstawione zostaną wyzwania związane z koordynacją i uzgodnieniami projektowymi przy udziale wielu stron zaangażowanych w proces projektowania – case study na przykładzie realizacji budowy w bezpośrednim sąsiedztwie metra.