Problemy diagnostyki przewodów wodociągowych w procesie planowania ich rehabilitacji technicznej

Wybór odpowiedniej metody renowacyjnej i przeprowadzenie obliczeń dla stosownych wykładzin musi być dokonane na podstawie wiarygodnych informacji, w tym wyników badań diagnostycznych. Pozwalają one wnioskować o stanie technicznym rurociągu poddawanego odnowie i określić oddziaływania na projektowaną wykładzinę. W prezentacji przedstawione będą specyficzne problemy występujące przy badaniu przewodów wodociągowych oraz potencjalne konsekwencje tej sytuacji. Celem jest wywołanie dyskusji i wymiany opinii o zasadach prowadzenia tych badań oraz ograniczenia wątpliwości powstających przy stosowaniu określonych metod rehabilitacji technicznej przewodów wodociągowych.

Absolwent Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej. Obronił pracę doktorską pt.: „Ocena i kształtowanie konstrukcji przewodów kanalizacyjnych w ujęciu teorii niezawodności” (1999 r., Instytut Inżynierii Lądowej Politechniki Wrocławskiej). Uczestniczył w stażach naukowych na uczelniach w Niemczech (Technische Unversität Dresden i Technische Hochschule w Münster). Obecnie adiunkt w Katedrze Mechaniki Budowli i Inżynierii Miejskiej Politechniki Wrocławskiej.
Specjalizuje się w tematyce oceny stanu technicznego i rehabilitacji przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych. Jest autorem i współautorem prac ekspertyzowych, realizowanych na Wydziale Budownictwa PWr oraz licznych publikacji naukowo-technicznych w tym jednej monografii zwartej pt. „Badania i ocena stanu technicznego przewodów kanalizacyjnych”. Od wielu lat współpracuje z Wydawnictwem INŻYNIERIA sp. z o.o., będąc na liście recenzentów czasopisma „Inżynieria Bezwykopowa”.