Prelegenci i tematy referatów

Prezentacja przybliży działalność Katowickich Wodociągów S.A. – spółki o wieloletniej tradycji, realizującej stabilną i odpowiedzialną strategię rozwoju infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej. Omówiony zostanie stan i specyfika sieci w Katowicach oraz konsekwentne wykorzystanie technologii bezwykopowych w modernizacji systemów wod-kan na przestrzeni lat. Wystąpienie obejmie przegląd wybranych realizacji na terenie miasta, wzbogacony o studia przypadków pokazujące nieoczekiwane wyzwania eksploatacyjne. Na zakończenie zaprezentowane zostaną kierunki dalszego rozwoju i plany spółki na przyszłość.

Z wykształcenia inżynier ochrony środowiska. Od początku kariery zawodowej związana z Katowickimi Wodociągami S.A., gdzie zdobywała doświadczenie jako specjalistka w dziale technicznym o bardzo szerokim zakresie kompetencji – od współpracy z klientami indywidualnymi przy wydawaniu warunków przyłączenia, po udział w realizacji złożonych projektów infrastrukturalnych na terenie Katowic.

Na przestrzeni lat pracowała pod okiem doświadczonych fachowców, zdobywając praktyczną wiedzę z zakresu przygotowania i realizacji inwestycji z perspektywy inwestora. Szczególnie aktywnie uczestniczy w zadaniach związanych z modernizacją sieci wodociągowo-kanalizacyjnych, w tym realizowanych w technologiach bezwykopowych, co wynika ze specyfiki zurbanizowanej tkanki miejskiej.

Brała udział w całym procesie inwestycyjnym – od typowania odcinków do modernizacji, przez przygotowanie warunków realizacji inwestycji, opiniowanie dokumentacji projektowej, aż po uczestnictwo w odbiorach robót budowlanych. Od września 2020 roku pełni funkcję zastępcy kierownika Działu Sieci, nieustannie poszerzając swoją wiedzę i kompetencje zawodowe.

Na co dzień współpracuje z jednostkami samorządowymi, projektantami oraz wykonawcami robót budowlanych, a także z Katowickimi Inwestycjami S.A. – kluczowym partnerem w realizacji inwestycji na terenie miasta Katowice – oraz z firmami branżowymi.

W pracy stawia na profesjonalizm, kompleksowe podejście do realizowanych zadań oraz umiejętne i rzeczowe rozwiązywanie problemów. Dużą wagę przywiązuje do budowania długofalowych relacji opartych na zaufaniu, współpracy i wymianie doświadczeń.

W referacie spróbuję przedstawić rozwój technologii bezwykopowych napraw sieci kanalizacyjnych na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat.

Ukończył studia na Politechnice Szczecińskiej, Wydział Inżynierii i Ekonomii Transportu. Od 1986 r. prowadzi własną firmę, a od 1992 r. jest członkiem zarządu spółki Gamm-Bud sp. z o.o. zajmującej się dostawą sprzętu i technologii dla branży wodno-kanalizacyjnej i telekomunikacyjnej. Jest autorem ponad 150 publikacji w prasie branżowej, współautorem książki „Metody układania kabli telekomunikacyjnych w obiektach podziemnej infrastruktury miejskiej”. Ponadto jest konstruktorem maszyn do wdmuchiwania kabli światłowodowych oraz systemów napraw studni kanalizacyjnych. Autor kolejnej książki „Budowa nowoczesnych sieci telekomunikacyjnych z zastosowaniem techniki wdmuchiwania kabli światłowodowych”. 

Jako inżynier chemik rozpoczął swoją karierę w 1988 r. w DSM Composite Resins, gdzie przez 22 lata pełnił różne funkcje w dziale badań i rozwoju, marketingu i obsługi technicznej w dziedzinie żywic UP i VE, z silnym naciskiem na odporność chemiczną i CIPP. Od 2010 roku Kees był zatrudniony przez Owens Corning w dziale tkanin technicznych na różnych stanowiskach w zakresie obsługi technicznej, rozwoju produktu, marketingu, zarządzania projektami i sprzedaży w zakresie CIPP i Wind. W 2022 roku dołączył do AOC jako specjalny kierownik projektu odpowiedzialny za żywice w zastosowaniach antykorozyjnych i z włókna węglowego oraz kierownik segmentu CIPP/relining. Posiada ponad 35-letnie doświadczenie w branży kompozytów pracujących z żywicami i włóknami szklanymi, z silnym zaangażowaniem w branżę CIPP.

Mobilny robot elektryczny e-Cutter light firmy Pipetronics, dron ELIOS 3 firmy Flyability z kamerą 4 K oraz sensorem LIDAR, oprogramowanie WinCan z asystą AI – twarde oznaki wskazujące na przechodzenie diagnostyki i technologii bezwykopowych dla sieci kanalizacyjnych na zdecydowanie wyższy poziom.

W referacie przedstawione zostanie znakomite i zmieniające dotychczasowe podejście do spraw diagnostyki kanałów i studni rewizyjnych rozwiązanie drona do kanałów produkcji szwajcarskiej firmy Flyability, który nagrywa obraz 4K oraz, w czasie rzeczywistym, obrazuje (renderuje) kanał w technologii 3D, wykorzystując do tego sensor LIDAR o rozdzielczości pond 1 miliona pieli na sekundę. Przedmiotem prezentacji będzie także ultramobilny frez elektryczny e-Cutter light mający zastosowanie do kanałów DN150-DN600 i pozwalający z łatwością charakterystyczną dla systemów CCTV frezować w pełnym zakresie wymaganym przez technologie bezwykopowe. Zostanie także zasygnalizowana możliwość używania AI do opisu diagnostycznego stanu kanalizacji za pomocą software’u WinCan.

Mirosław Cecuga firmę Sezam Instal prowadzi wspólnie z bratem Radosławem. Od niemal 35 lat związany ściśle z technologiami bezwykopowymi. Zagorzały zwolennik wykorzystywania żywicy epoksydowej i frezów elektrycznych. Współautor koncepcji CIPP jako codziennego narzędzia pracy w najnowocześniejszych polskich wodociągach.

Specjalista w dziedzinie technologii bezwykopowych z 14-letnim doświadczeniem w renowacji kanalizacji i rurociągów różnymi metodami. Absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej Uniwersytetu Technicznego w Ostrawie. Posiada uprawnienia i jest członkiem Czeskiej Izby Autoryzowanych Inżynierów i Techników działających w budownictwie. Uprawniony technik w specjalności budownictwo hydrotechniczne.

Prezentacja omawia skuteczne planowanie inwestycji z wykorzystaniem technologii bezwykopowych oraz sposoby minimalizowana ryzyk projektowych i wykonawczych. Przedstawia, od czego rozpocząć proces przygotowania zadania, analizować potrzeby oraz jak dobierać odpowiednią technologię. Wyjaśnia zasady prowadzenia korespondencji z właścicielami nieruchomości oraz znaczenie wczesnych uzgodnień terenowych. Pokazuje, jak tworzyć analizę ryzyka, diagnozować potencjalne zagrożenia i ograniczać błędy projektowe. W ostatniej części wskazuje, jak postępować na etapie wykonawstwa, aby zapewnić sprawną realizację, kontrolę jakości i właściwą współpracę między uczestnikami procesu budowlanego.

Absolwentka kierunku Inżynieria Środowiska na Politechnice Poznańskiej, od początku swojej kariery zawodowej związana z technologiami bezwykopowymi. Doświadczenie zdobywała w Spółce Terlan jako inżynier budowy, gdzie zajmowała się obsługą formalno-prawną inwestycji realizowanych z wykorzystaniem technologii renowacji sieci kanalizacyjnych.
Kolejny etap jej pracy zawodowej związany jest z Działem Inwestycji Spółki AQUANET, w którym od 2017 roku prowadzi projekty dotyczące renowacji sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, a także duże projekty infrastrukturalne w centrum miasta, obejmujące oba te systemy.
Od roku pełni funkcję lidera zespołu odpowiedzialnego za projektowanie i realizację zadań remontowych, inwestycji w zakresie gospodarki wód opadowych oraz przedsięwzięć realizowanych we współpracy z Miastem Poznań i innymi spółkami miejskimi.

Prezentacja podejmuje temat, z którym w praktyce spotyka się coraz większa liczba projektantów i wykonawców robót bezwykopowych – braku miejsca na zastosowanie dostępnych technologii. W warunkach gęstej zabudowy miejskiej, wąskich pasów drogowych, rozbudowanej infrastruktury podziemnej oraz ograniczonego dostępu do studni coraz częściej to nie parametry techniczne urządzeń, lecz ich gabaryty decydują o możliwości realizacji inwestycji.

W trakcie wystąpienia omówione zostanie, dlaczego wiele powszechnie stosowanych technologii bezwykopowych wymaga przestrzeni, która w realiach miejskich często nie jest dostępna, oraz jakie konsekwencje niesie to dla etapu projektowego i wykonawczego. Szczególna uwaga zostanie poświęcona sytuacjom, w których klasyczne rozwiązania przestają być możliwe nie z powodów technologicznych, lecz czysto geometrycznych.

Na tym tle zaprezentowane zostanie podejście technologiczne oparte na maksymalnej redukcji gabarytów urządzenia oraz zaplecza roboczego, umożliwiające prowadzenie prac bezpośrednio ze studni do studni. Prezentacja pokaże, w jaki sposób kompaktowość staje się kluczowym parametrem technicznym, wpływającym na możliwość zachowania precyzji, bezpieczeństwo robót oraz zgodność realizacji z założeniami projektowymi.

Zamiast porównywać technologie pod kątem mocy czy wydajności, wystąpienie skupi się na rzeczywistych warunkach terenowych, w których technologia musi się zmieścić – a nie odwrotnie. Przedstawione zostaną przykłady lokalizacji, w których ograniczona przestrzeń robocza determinuje wybór metody bezwykopowej lub prowadzi do konieczności poszukiwania rozwiązań niestandardowych.

Prezentacja ma charakter techniczny i problemowy. Jej celem jest pokazanie, że w nowoczesnym budownictwie infrastrukturalnym innowacyjność coraz częściej polega na dostosowaniu technologii do miejsca realizacji, a nie na zwiększaniu skali i rozmiarów urządzeń. Kompaktowość została tu potraktowana nie jako cecha marketingowa, lecz jako konkretna odpowiedź na ograniczenia, z którymi branża mierzy się na co dzień.

Ekspert w dziedzinie technologii bezwykopowych, specjalizujący się w przewiertach grawitacyjnych oraz budowie i modernizacji sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Absolwent Politechniki Gdańskiej, gdzie ukończył kierunek budownictwo komunalne i sanitarne, uzyskując solidne przygotowanie inżynierskie w zakresie infrastruktury podziemnej.
Od początku kariery zawodowej związany jest z branżą wodno-kanalizacyjną, łącząc wiedzę projektową z praktyką wykonawczą. Doświadczenie zdobywał zarówno jako przedsiębiorca realizujący specjalistyczne usługi wod-kan i jako ekspert reprezentujący firmę MIDO sp. z o.o. – jednego z liderów innowacyjnych rozwiązań w technologii przewiertów bezwykopowych. Jest współautorem licznych analiz i materiałów edukacyjnych dotyczących wykorzystania wiertnicy grawitacyjnej oraz optymalizacji procesów budowy sieci w trudnych warunkach gruntowych i miejskich.
W swojej pracy koncentruje się na praktycznej efektywności rozwiązań, bezpieczeństwie, precyzji technologicznej oraz rozwijaniu metod, które minimalizują ingerencję w infrastrukturę i środowisko. Regularnie współpracuje z wykonawcami, projektantami i inwestorami, wspierając ich wiedzą techniczną i doświadczeniem wyniesionym z licznych realizacji w Polsce.
Uznawany jest za specjalistę, który potrafi łączyć inżynierską wiedzę, praktykę terenową i nowoczesne podejście technologiczne – co czyni go jednym z czołowych praktyków w obszarze przewiertów grawitacyjnych i technologii bezwykopowych.

Renowacja kolektorów wielkogabarytowych, charakteryzujących się dużymi średnicami lub znacznymi przekrojami w przypadku kanałów o profilu niekołowym, stanowi jedno z najbardziej wymagających wyzwań technicznych i technologicznych w eksploatacji systemów kanalizacyjnych. Wynika to m.in. z ograniczonej dostępności specjalistycznych technologii bezwykopowych, konieczności prowadzenia prac w trudnych warunkach przestrzennych oraz wysokich wymagań w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas robót realizowanych na czynnej sieci kanalizacyjnej.

Znaczne obciążenia konstrukcyjne, często duże głębokości posadowienia oraz zróżnicowany stan techniczny obiektów wymagają indywidualnego podejścia projektowego, ścisłego nadzoru nad realizacją robót oraz precyzyjnej kontroli jakości na każdym etapie procesu renowacyjnego.

Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność zachowania ciągłości odbioru ścieków przez cały okres prowadzonych prac, co często wiąże się z wykonywaniem skomplikowanych by-passów lub – o ile pozwala na to zastosowana technologia – prowadzeniem robót „pod przepływem”. Renowacje kolektorów wielkogabarytowych realizowane są zazwyczaj w gęstej tkance miejskiej, pod ulicami i ciągami komunikacyjnymi, często przy zachowaniu czynnego ruchu pojazdów, co istotnie zwiększa stopień skomplikowania prac oraz wymagania organizacyjne.

W przypadku kolektorów ogólnospławnych dodatkowym aspektem jest zapewnienie niezawodnego odbioru ścieków w czasie opadów deszczu, co wymaga uwzględnienia zmiennych, a niejednokrotnie bardzo dużych przepływów w trakcie całego procesu renowacji.

Ekspert z wieloletnim doświadczeniem w zakresie nadzorowania eksploatacji, utrzymania ruchu oraz usuwania awarii na sieciach i obiektach gospodarki wod.-kan. Współpracował z jednostkami samorządowymi, firmami z branży oraz uczelniami, jak również z wykonawcami projektów i robót budowlanych.
Podczas swojej pracy w MPWiK S.A. we Wrocławiu nadzorował wiele strategicznych projektów. Jako najważniejszy wymienia swój autorski projekt budowy zbiorników retencyjnych, które z powodzeniem chronią mieszkańców Wrocławia przed nawalnymi deszczami i należą do największych tego typu obiektów gospodarki ściekowej w Polsce. Zdobyte doświadczenie w realizacji kluczowych projektów pozwala mu rozumieć wyzwania związane z zarządzaniem dużymi przedsięwzięciami technicznymi oraz inwestycyjnymi.
Ważnym doświadczeniem zawodowym było dla niego pełnienie funkcji szefa wewnętrznego sztabu kryzysowego w MPWiK S.A. we Wrocławiu w czasie występowania ulewnych deszczów i zagrożenia powodziowego miasta Wrocławia we wrześniu 2024 roku. Jest również inicjatorem zawarcia Porozumienia o współpracy z szesnastoma dużymi i największymi spółkami wodociągowymi z całej Polski w zakresie wsparcia podczas działań kryzysowych. Jest także laureatem odznaki Wyróżniony Absolwent Politechniki Wrocławskiej.

Bezwykopowa renowacja obiektów inżynierii sanitarnej realizowana w oparciu o technologię i metody firmy PREDL stanowi nowoczesne, skuteczne i trwałe rozwiązania problemów związanych z degradacją techniczną sieci i obiektów kanalizacyjnych. Metody te pozwalają na rehabilitację istniejącej infrastruktury bez konieczności wykonywania wykopów, co znacząco ogranicza ingerencję w istniejącą infrastrukturę, zmniejsza koszty oraz skraca czas realizacji inwestycji

Podstawowym działaniem zapewniającym sprawne funkcjonowanie przewodów kanalizacyjnych jest ich okresowe czyszczenie. Pozwala to na utrzymanie sprawności hydraulicznej oraz umożliwia prawidłową ocenę stanu technicznego podczas prowadzenia inspekcji. W referacie zostaną przedstawione wyniki badań mających na celu wprowadzenie strategii czyszczenia opartej na doświadczeniach eksploatacyjnych i wiedzy o stanie sieci kanalizacyjnej. Optymalizacja interwałów czyszczenia ma na celu zmniejszenie kosztów, ponieważ zbędne czyszczenia kanałów są eliminowane.

Absolwent Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej. Specjalizuje się w dziedzinie szeroko rozumianej infrastruktury podziemnej miast. Od wielu lat jest sekretarzem organizacyjnym międzynarodowej konferencji naukowo-technicznej pn. „Infrastruktura podziemna miast”. Promuje upowszechnienie nowoczesnych technologii bezwykopowych, biorąc udział w specjalistycznych szkoleniach. Prowadzi działalność dydaktyczną na wydziałach Budownictwa Lądowego i Wodnego, Inżynierii Środowiska oraz Architektury Politechniki Wrocławskiej. Jest promotorem magisterskich prac dyplomowych, w tym nagrodzonej w konkursie organizowanym przez PZITB.

Dzięki dobrej znajomości języka angielskiego i niemieckiego rozwija współpracę z zagranicznymi ośrodkami naukowymi i firmami, co pozwala na ciągłą aktualizację wiedzy i przekazywanie jej studentom.
Jest autorem i współautorem wielu publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych w tym książek: „Konstrukcje przewodów kanalizacyjnych”, „Mikrotunelowanie” oraz „Renowacja przewodów wodociągowych metodą cementowania”. Ponadto jest autorem i współautorem trzech patentów oraz wzoru użytkowego.

Pełnione funkcje:
– sekretarz organizacyjny cyklicznej konferencji „Infrastruktura podziemna miast”
– członek zespołu redakcyjnego miesięcznika Inżynieria Bezwykopowa
– członek komisji rewizyjnej Polskiego Stowarzyszenia Technologii Bezwykopowych
– członek ITA – AITES Polska (International Tunnelling Association)
– członek EFUC – European Forum on Underground Construction
– członek PZITB – Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa
– członek wydziałowej komisji dyplomowej
– członek Polskiego Komitetu Normalizacyjnego – Komitet Techniczny 140

Nagrody:
– Za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne wielokrotnie otrzymywał nagrody rektora, dziekana i dyrektora instytutu.
– 2003 – nagroda za monografię (współautor) pt. „Konstrukcje przewodów kanalizacyjnych” na Targach Książki Akademickiej „Atena”, Warszawa 2003.
– 2007 – nagroda Ministra Budownictwa za monografię (współautor) pt. „Mikrotunelowanie”, wydanej przez Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne.

Moduły lub rury z polipropylenu jako efektywna, pewna i długowieczna alternatywa dla remontów i napraw kanałów grawitacyjnych.
Chciałoby się powiedzieć, gdzie Diabeł nie może, tam polipropylen pomoże!
Tak jest w istocie rzeczy w zakresach średnic od DN 160 do DN 500 można wprowadzić do istniejących, nieszczelnych oraz mocno zdeformowanych rurociągów moduły o bardzo dużej wytrzymałości, które tworzą całkowicie nowy kanał.
Posiadają bardzo dużą wytrzymałość i pełnią w zasadzie rolę nowej rury.
Inwestycja na 100 150 lat, która na pewno się opłaca.
Pełna rehabilitacja kanału z zapienieniem całkowitej szczelności w pełni gwarantowana.
Sama instalacja też nie jest skomplikowana, trzeba po prostu zobaczyć! I Samemu się przekonać.

Zna systemy z tworzyw sztucznych niemal od podszewki.
Od ponad 25 lat zajmuje się profesjonalnym doradztwem w zakresie zastosowania rur i studni z tworzyw sztucznych.
Zgłębia praktyczne aspekty ich użytkowania, projektowania i montażu, dbając o to, aby proponowane rozwiązania były coraz lepsze i odpowiadały najnowszym trendom branżowym.

Eksploatacja miejskich systemów wodociągowych i kanalizacyjnych stoi dziś przed szeregiem wyzwań, do których należą m.in.: ograniczanie strat wody, redukcja awaryjności sieci i infrastruktury, spełnianie rosnących wymagań regulacyjnych oraz adaptacja do zmian klimatycznych. Na przykładzie Wodociągów Miasta Krakowa S.A. zaprezentowane zostanie zintegrowane podejście do zarządzania siecią, łączące działania techniczne, organizacyjne oraz cyfrowe.

W trakcie prezentacji omówiona zostanie rola inteligentnych systemów zarządzania siecią wodociągowo-kanalizacyjną, integrujących dane z systemów SCADA, GIS, systemów billingowych oraz modeli hydraulicznych pracujących w trybie rzeczywistym i predykcyjnym. Połączenie klasycznej eksploatacji z zaawansowaną analityką danych pozwala stabilizować wskaźniki awaryjności mimo rozwoju sieci, ograniczać straty wody oraz racjonalizować nakłady inwestycyjne i remontowe.

Absolwent wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej w specjalności Inżynieria Komunalna. Od 2010 r. pracuje z Zakładzie Sieci Kanałowej MPWiK S.A. w Krakowie. Specjalizuje się w bezwykopowych renowacjach sieci kanalizacyjnej. Obecnie pełni funkcję dyrektora infrastruktury sieciowej.

Postępująca cyfryzacja zmienia sposób planowania, realizacji oraz utrzymania infrastruktury podziemnej, w tym inwestycji prowadzonych metodami bezwykopowymi. Koncepcja Trenchless 4.0 opisuje ten proces jako przejście od tradycyjnych metod realizacji do podejścia opartego na danych, automatyzacji oraz zintegrowanym zarządzaniu procesami w całym cyklu życia infrastruktury.

Podczas wystąpienia zostanie pokazane, w jaki sposób cyfrowa transformacja wpływa na organizację projektów bezwykopowych, procesy produkcji wykładzin renowacyjnych, a także na kontrolę jakości robót oraz podejmowanie decyzji technicznych i eksploatacyjnych. Omówione zostaną również kluczowe korzyści wynikające z wdrażania idei Trenchless 4.0, takie jak zwiększenie efektywności realizacji inwestycji, ograniczenie ryzyka technicznego, skrócenie czasu prac oraz redukcja kosztów i uciążliwości dla otoczenia.

Absolwent Wydziału Mechaniki i Budowy Maszyn Politechniki Gdańskiej, specjalizujący się w projektowaniu maszyn. Karierę zawodową rozwijał w renomowanych przedsiębiorstwach, takich jak Centrostal sp. z o.o., Wojskowe Zakłady Uzbrojenia nr 2 oraz Bipromasz sp. z o.o., gdzie zdobywał doświadczenie w zarządzaniu produkcją oraz wdrażaniu nowoczesnych rozwiązań technicznych.

Od 2005 roku związany z firmą Mazur sp. z o.o., w której pełnił funkcje Kierownika Produkcji, a następnie Dyrektora ds. Produkcji, realizując projekty modernizacji linii produkcyjnych oraz optymalizacji procesów technologicznych. Od 2018 roku zajmuje stanowisko Dyrektora ds. Produkcji oraz Prokurenta w spółce POliner sp. z o.o., odpowiadając za rozwój przedsiębiorstwa w obszarze produkcji wykładzin renowacyjnych z włókna szklanego oraz włóknin poliestrowych utwardzanych wodą, parą i promieniowaniem UV. Koncentruje się na wdrażaniu innowacyjnych technologii, zwiększaniu efektywności produkcji oraz rozwoju kompetencji zespołu, przyczyniając się do systematycznego wzrostu konkurencyjności firmy.

Doświadczenia wykonawcy z realizacji kontraktu według okresowej formule serwisowej na bezwykopową rehabilitację kanalizacji grawitacyjnej w m. Craiova w Rumunii realizowany przez firmę Blejkan Srl. Krótki opis procedury przetargowej, kryteria wyboru wykonawcy, dane kontraktowe. W prezentacji prelegent wskaże korzyści umowy serwisowej okresowej dla zamawiającego (publiczne przedsiębiorstwo wodociągowe m. Craiova, 350 tys. mieszkańców) oraz jej ograniczenia. Przekaże też własne opinie i uwagi dotyczące realizacji tego typu kontraktu, jako szczególny sposób prowadzenia robót budowlanych.

Niektóre z materiałów stosowanych do renowacji rurociągów należą do grupy materiałów lepkosprężystych, co oznacza, że ich wytrzymałość zmienia się w czasie. Do opisu tych materiałów używa się dwóch wartości parametrów wytrzymałościowych: krótkotrwałych i długotrwałych.
Właściwe rozumienie i interpretacja tych parametrów jest niezbędna do tego, aby podejmowane renowacje zapewniały bezpieczeństwo konstrukcji w perspektywie długoletniej.
W wystąpieniu wyjaśnione zostanie znaczenie parametrów krótko- i długotrwałych i ich znaczenie dla końcowego efektu renowacji.
Omówione zostaną także kluczowe aspekty związane z kontrolą tych parametrów na etapie procedur odbiorowych.

Absolwentka i długoletni pracownik Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej a obecnie adiunkt naukowo-dydaktyczny na wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej. Z wykształcenia i zainteresowania zajmuje się bezwykopowymi renowacjami rurociągów. W latach 2008–2018 pełniła funkcję opiekuna i operatora Mobilnego Laboratorium Infrastruktury Podziemnej Miast Politechniki Wrocławskiej, co pozwoliło jej zdobyć bogate doświadczenie w prowadzeniu i opracowywaniu wyników badań in situ związanych z kompleksową oceną stanu technicznego obiektów infrastruktury podziemnej. Autorka kilkunastu publikacji krajowych i międzynarodowych oraz autor i współautor licznych ekspertyz i opinii technicznych o stanie technicznym obiektów infrastruktury podziemnej, jak również uprawniony i czynny projektant.
Poza aktywnością naukową swoją działalność zawodową koncentruje wokół zwiększenia efektywności w planowaniu, projektowaniu oraz przygotowaniu formalnym bezwykopowych renowacji rurociągów. W ramach firmy IDEANTE świadczy m.in. usługi mające na celu wspieranie Inwestorów w procesie przygotowania inwestycji bezwykopowych renowacji rurociągów oraz usługi projektowe.

Awarie przyłączy wodociągowych stanowią rosnące wyzwanie dla eksploatatorów – w wielu systemach ich liczba przewyższa już awaryjność sieci rozdzielczych, a straty wody są trudne do zlokalizowania i usunięcia. Najczęstsze uszkodzenia, takie jak korozja wewnętrzna i zewnętrzna czy pęknięcia rur, wynikają zarówno z jakości materiałów i wykonawstwa, jak i z procesów zachodzących w trakcie eksploatacji. Nagromadzone osady żelaza, manganu czy wapnia stopniowo zmniejszają średnicę przewodów, obniżając ich zdolność przesyłową. Jednocześnie postępujące procesy korozyjne prowadzą do osłabienia struktury rur i zwiększonego ryzyka awarii.
W referacie zostaną przedstawione aktualne dane dotyczące stanu technicznego przyłączy oraz najczęstszych przyczyn ich uszkodzeń. Ekspert omówi, dlaczego w wielu przypadkach bardziej opłacalne i efektywne staje się zastosowanie technologii bezwykopowych zamiast tradycyjnej wymiany w wykopie otwartym. Uczestnicy poznają kluczowe kryteria wyboru właściwej metody – od technicznych, przez ekonomiczne, po społeczne i środowiskowe – oraz dowiedzą się, jak prawidłowa diagnostyka i analiza stanu przyłącza wpływają na dalsze decyzje eksploatacyjne.
Wystąpienie zaprezentuje także przegląd najważniejszych metod renowacji i wymiany bezwykopowej, w tym instalację różnych typów wykładzin. Omówione zostaną ich zalety: ograniczenie robót ziemnych, mniejsze ryzyko ingerencji w infrastrukturę towarzyszącą, korzystne własności hydrauliczne oraz skrócenie czasu realizacji.
Referat skierowany jest do osób zarządzających infrastrukturą wodociągową, projektantów oraz wykonawców, którzy chcą świadomie dobierać metody odnowy przyłączy i minimalizować ryzyko awarii oraz straty wody. To praktyczne podsumowanie wiedzy, które pomoże podejmować trafniejsze decyzje inwestycyjne i eksploatacyjne.

Emerytowany wykładowca przez 41 lat w Politechnice Śląskiej na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki w Gliwicach. Posiada uprawnienia do projektowania i kierowania robotami w zakresie sieci i instalacji sanitarnych. Autor bardzo wielu publikacji, projektów, ekspertyz i opinii. Członek ZG PZITS i głównej sekcji wodociągów i kanalizacji.
Prywatnie dziadek 4 wnucząt, ojciec 2 córek i od 45 lat mąż Alinki.

W referacie przedstawione zostaną możliwości oceny stanu technicznego i monitoringu infrastruktury podziemnej (kolektorów i wodociągów) z wykorzystaniem nowoczesnych technik wspomaganych numerycznie i AI. Omówione zostaną miedzy innymi możliwości wykorzystania technik światłowodowych oraz technologii bezstykowych wykorzystujące analizę obrazu. Zostaną przedstawione możliwości wykorzystania technik numerycznych i sztucznej inteligencji do analizy wyników pomiarów przy ocenie stanu technicznego oraz monitoringu kolektorów i wodociągów.

Profesor Politechniki Warszawskiej, specjalista z zakresu budownictwa hydrotechnicznego, inżynierii wodnej i środowiska. W latach 2014 – 2020 pełnił funkcję Kierownika Zakładu Budownictwa Wodnego i Hydrauliki, a w latach 2016 – 2023 – dyrektora Centrum Analiz Geo i Hydrotechnicznych Instytutu Badań Stosowanych Politechniki Warszawskiej (IBS PW) a w kadencji 2020 – 2024 pełnił funkcję Dziekana Wydziału Instalacji Budowlanych, Hydrotechniki i Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej. Jest członkiem Sekcji Konstrukcji Hydrotechnicznych oraz Zespołu ds. Budynków Wysokich KILiW PAN a także członkiem Komitetu Technicznego 206 Metoda obserwacyjna; Międzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Gruntów i Geotechniki (TC 206 Observational Method; International Society for Soil Mechanics and Geotechnical Engineering).
Zajmuje się zastosowaniem zaawansowanych symulacji numerycznych w geotechnice, hydrotechnice i inżynierii środowiska, oceną stanu technicznego obiektów budowlanych (w tym infrastruktury podziemnej i obiektów hydrotechnicznych), z wykorzystaniem nowoczesnych metod pomiarowych, np. skaningu laserowego, termomonitoringu, pomiarów światłowodowych itp. Jest specjalistą w zakresie modelowania numerycznego zagadnień filtracji wody w ośrodku gruntowym, analiz bezpieczeństwa obiektów budowlanych oraz oddziaływań głębokich posadowień na obiekty sąsiednie i wodę gruntową w środowisku zurbanizowanym wraz z ustalaniem wartości granicznych dla prowadzonego monitoringu (zarówno na etapie budowy, jak i eksploatacji obiektu). Jest prekursorem uwzględniania zmian w stosunkach wód gruntowych i zjawisk zachodzących w gruncie spowodowanych przez filtrującą wodę (deformacje filtracyjne: erozja, sufozja, kolmatacja) w obliczeniach i analizach numerycznych dotyczących bezpieczeństwa obiektów budowlanych. Jest współorganizatorem i wykonawcą pierwszych w Polsce pomiarów szczelności ścian szczelinowych z wykorzystaniem metody termomonitoringu oraz wykorzystania pomiarów światłowodowych do monitoringu infrastruktury podziemnej – wielkośrednicowych kolektorów.

Wybór odpowiedniej metody renowacyjnej i przeprowadzenie obliczeń dla stosownych wykładzin musi być dokonane na podstawie wiarygodnych informacji, w tym wyników badań diagnostycznych. Pozwalają one wnioskować o stanie technicznym rurociągu poddawanego odnowie i określić oddziaływania na projektowaną wykładzinę. W prezentacji przedstawione będą specyficzne problemy występujące przy badaniu przewodów wodociągowych oraz potencjalne konsekwencje tej sytuacji. Celem jest wywołanie dyskusji i wymiany opinii o zasadach prowadzenia tych badań oraz ograniczenia wątpliwości powstających przy stosowaniu określonych metod rehabilitacji technicznej przewodów wodociągowych.

Absolwent Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej. Obronił pracę doktorską pt.: „Ocena i kształtowanie konstrukcji przewodów kanalizacyjnych w ujęciu teorii niezawodności” (1999 r., Instytut Inżynierii Lądowej Politechniki Wrocławskiej). Uczestniczył w stażach naukowych na uczelniach w Niemczech (Technische Unversität Dresden i Technische Hochschule w Münster). Obecnie adiunkt w Katedrze Mechaniki Budowli i Inżynierii Miejskiej Politechniki Wrocławskiej.
Specjalizuje się w tematyce oceny stanu technicznego i rehabilitacji przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych. Jest autorem i współautorem prac ekspertyzowych, realizowanych na Wydziale Budownictwa PWr oraz licznych publikacji naukowo-technicznych w tym jednej monografii zwartej pt. „Badania i ocena stanu technicznego przewodów kanalizacyjnych”. Od wielu lat współpracuje z Wydawnictwem INŻYNIERIA sp. z o.o., będąc na liście recenzentów czasopisma „Inżynieria Bezwykopowa”.

Studnie są bardzo ważnym elementem sieci kanalizacyjnych i od ich stanu zależy stan całej sieci . Ilość studni w średniej wielkości mieście, to setki tysięcy sztuk. Warto wiedzieć, jak utrzymać je w pełnej sprawności. W ostatnich latach pojawiły się nowe technologie napraw, a znane wcześniej zostały poważnie zmodyfikowane. Materiały używane do renowacji mają często parametry zdecydowanie lepsze od tych, z których studnie wykonano. Dzięki nowym materiałom i technologom czas napraw można bardzo mocno zredukować. Dzięki wprowadzonym innowacjom proces napraw studni stanie się lepszy, szybszy i tańszy. 

Absolwent Wydziału Zarządzania i Ekonomiki Usług Uniwersytetu Szczecińskiego. W GAMM-BUD od 2022 roku. Wcześniej przez 7 lat Kierownik Działu Sprzedaży w firmie BKF Myjnie Bezdotykowe Sp. z o.o.

Adwokat, absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2008 r. stale współpracuje z Izbą Gospodarczą „Wodociągi Polskie”, którą reprezentuje m.in. przed organami administracji rządowej. Z ramienia IGWP uczestniczył w pracach komisji parlamentarnych. Współtworzył i opiniował akty prawne oraz dokumenty przesyłane do konsultacji przez European Federation of National Associations of Water Services (EurEau). W ramach obsługi prawnej doradzał również przedsiębiorstwom wodociągowo-kanalizacyjnym, będącym członkami IGWP. Od 1 stycznia 2023 r. pełni funkcję prezesa Izby Gospodarczej „Wodociągi Polskie”.

W referacie zostaną omówione przyczyny korozji w studniach i komorach kanalizacyjnych, sposoby przewidywania szybkości postępu procesów korozyjnych oraz skutki zaniechania lub opóźniania renowacji takich obiektów. Na podstawie analizy kilku przypadków zostanie przedstawiony problem monitoringu, eksploatacji w warunkach zbliżania się konstrukcji do stanu awaryjnego oraz dodatkowych wyzwań związanych z przywróceniem pełnej sprawności technicznej po przekroczeniu granicy technicznych możliwości renowacji.

Absolwent Politechniki Warszawskiej, Wydziału Inżynierii Lądowej, kierunek Budownictwo konstrukcji budowlanych i inżynierskich oraz studiów podyplomowych Technologie Bezwykopowe w Inżynierii Środowiska na Politechnice Świętokrzyskiej. Projektant z uprawnieniami do projektowania w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń.
Przez wiele lat związany jako produkt manager technologii bezwykopowych i kierownik regionalny z producentem materiałów z zakresu chemii budowlanej MC-Bauchemie Sp. z o.o., Współzałożyciel Laboratorium Materiałów Budowlanych w Centrum Badań i Certyfikacji Sp. z o.o., gdzie odpowiada za proces akredytacji i opracowywanie ekspertyz. Aktualnie prowadzi również Biuro Inżynierskie TS Tomasz Szczepański gdzie opracowuje dokumentację techniczne na temat diagnostyki i oceny stanu technicznego konstrukcji żelbetowych oraz projektów renowacji obiektów gospodarki wod-kan oraz hydrotechnicznych.

CIPP (Cured In Place Pipe) jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych metod bezwykopowej renowacji przewodów kanalizacyjnych i wodociągowych. Jej dynamiczny rozwój wynika nie tylko z postępu technologicznego, lecz przede wszystkim z wymiernych korzyści ekonomicznych i środowiskowych w porównaniu z tradycyjnymi metodami odkrywkowymi. W referacie przedstawiona zostanie syntetyczna analiza tych korzyści w ujęciu kompleksowym, obejmując zarówno koszty bezpośrednie realizacji robót, jak i koszty pośrednie ponoszone przez zarządców infrastruktury oraz użytkowników przestrzeni publicznej.

W kontekście korzyści ekonomicznych omówiony zostanie wpływ technologii CIPP na skrócenie czasu realizacji inwestycji, ograniczenie zakresu robót ziemnych, redukcję kosztów odtworzenia nawierzchni oraz minimalizację utrudnień w ruchu i funkcjonowaniu otoczenia. Zwrócona zostanie również uwaga na możliwość wydłużenia okresu eksploatacji istniejących przewodów przy relatywnie niskich nakładach inwestycyjnych oraz na korzystny bilans kosztów w całym cyklu życia obiektu (LCC).

Wnioski z przeprowadzonych analiz potwierdzają, że technologia CIPP stanowi efektywne rozwiązanie zarówno z punktu widzenia ekonomii inwestycji, jak i ochrony środowiska, szczególnie w warunkach gęstej zabudowy miejskiej oraz przy rosnących wymaganiach dotyczących ograniczania negatywnego wpływu robót budowlanych na otoczenie.

Kierownik Zakładu Dróg i Mostów Uniwersytetu Zielonogórskiego. Specjalizuje się w dziedzinie zmęczenia, trwałości, utrzymania i przeglądów mostów a także przepustów komunikacyjnych, w tym konstrukcji gruntowo-powłokowych. Przez wiele lat zajmował się badaniami tych konstrukcji. W ostatnich latach szerzej zajmuje się również zagadnieniami odwodnienia dróg i mostów oraz problemami technicznymi dotyczącymi przejść dla zwierząt w budownictwie komunikacyjnym. Od wielu lat jest aktywny również we wdrażaniu w naszym kraju nowoczesnych materiałów i technologii w budownictwie drogowo-mostowym. W ramach tych prac wykonał wiele badań laboratoryjnych i terenowych oraz przeprowadził kilkadziesiąt cykli szkoleń na ten temat. Wynikiem tych wieloletnich działań jest kilkanaście ogólnie obowiązujących w praktyce drogowo-mostowej zaleceń i specyfikacji opracowanych z jego udziałem, najczęściej pod jego kierunkiem. Ma w swoim dorobku również wdrożenie nowoczesnych metod badań betonu w budownictwie komunikacyjnym.

W ramach pracy habilitacyjnej opracował metodę szacowania wpływu korozji na nośność mostów stalowych nagrodzoną przez Ministra Infrastruktury. Autor lub współautor ponad 150 publikacji i kilku monografii. Przez dwie kadencje członek sekcji materiałów budowlanych Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN. Od 1992 r. członek Normalizacyjnej Komisji Problemowej nr 251 ds. obiektów mostowych PKN. Współkoordynator oraz uczestnik kilku projektów badawczych z zakresu dróg i mostów, realizowanych w ramach Unii Europejskiej (zmęczenie nowoczesnych nawierzchni drogowych o różnej konstrukcji, delaminacja nawierzchni betonowych autostrad i mostów, sprzęt badawczy w dziedzinie transportu w Europie i.in.). W latach 2000-2007 aktywnie działał ze strony polskiej w Europejskiej Federacji Laboratoriów Drogowych FEHRL, czego wynikiem jest chociażby opracowanie „Wizja transportu w Europie 2040”. Jest ekspertem Unii Europejskiej ds. transportu powierzchniowego. Przez dwie kadencje był członkiem Komisji Bezpieczeństwa Budowli WC1- IABSE z siedzibą w Szwajcarii. Zasiada w radach naukowych kilku krajowych czasopism branżowych. Organizator lub współorganizator kilkunastu seminariów i konferencji o zasięgu krajowym.

Działalność dydaktyczną zapoczątkował na Politechnice Wrocławskiej z zakresu inżynierii komunikacyjnej i projektowania mostów. Kontynuuje ją obecnie na swojej macierzystej uczelni – Uniwersytecie Zielonogórskim prowadząc wykłady głównie z mostów metalowych oraz badań i materiałoznawstwa drogowo-mostowego. Dorobek zawodowy to praca w wykonawstwie oraz projektowanie, ekspertyzy, szkolenia, koordynacja i wdrożenie do szerokiej praktyki Systemu Gospodarki Mostowej. Członek Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej (ZMRP), Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (PZITB), International Association of Bridge and Structural Engineering (IABSE), American Society of Civil Engineers (ASCE).

Wykładziny renowacyjne CIPP, podobnie jak wszystkie inne rozwiązania budowlane, podlegają obowiązkowi wykonywania badań po ich zainstalowaniu. Badania te najczęściej są wyszczególnione w dokumentacji projektowej lub przetargowej, a ich wyniki stanowią podstawę odbioru prac renowacyjnych.

W latach 1990–2010 zatrudniony jako pracownik naukowo-dydaktyczny na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska, Politechniki Świętokrzyskiej w Kielcach. Od 2010 r. zatrudniony jako pracownik dydaktyczny Wydziału Budownictwa i Bezpieczeństwa Pracy w Wyższej Inżynierskiej Szkole Bezpieczeństwa i Organizacji Pracy w Radomiu oraz jako Prezes Zarządu w Centrum Badań i Certyfikacji w Kielcach. Autor wielu projektów, ekspertyz, opinii technicznych oraz publikacji naukowych. Współorganizator krajowych i międzynarodowych konferencji naukowo-technicznych a także promotor licznych prac dyplomowych, inżynierskich oraz magisterskich.