Wokół renowacji bezwykopowych narosło wiele mitów, które żyją swoim własnym życiem, i co gorsza, mają się one dobrze. Pewnie dlatego, że renowacje bezwykopowe kanałów sanitarnych i deszczowych na stałe wpisały się w wodociągowo-kanalizacyjny krajobraz i trudno jest znaleźć dzisiaj w Polsce jakikolwiek zakład wodociągów i kanalizacji, w którym nie słyszano o renowacjach bezwykopowych. Ale trudno także znaleźć w nich takie osoby, które “z ręką na sercu” mogłyby powiedzieć, że wiedzą, jak zabrać się za planowanie inwestycji, jak wybrać optymalną technologię w danym przypadku i wreszcie – jak potem nadzorować wykonawcę i sprawdzać jakość oraz efektywność wykonanej pracy.
Nie bez znaczenia jest to, że dzisiaj w Polsce dostępne są praktycznie wszystkie znane technologie, które są aplikowane przez lepiej lub gorzej przygotowane do tego firmy wykonawcze. Czy istnieje zatem jakiś standard dotyczący planowania i projektowania takich robót? Czy istnieją jakieś zasady, według których zamawiający, wydający przecież środki publiczne, mają przygotować specyfikacje istotnych warunków zamówienia? I najważniejsze z pytań – czy prawo pomaga, czy przeszkadza w sprawnym organizowaniu procesu doboru najlepszej technologii i wyboru wykonawcy? Odpowiedzi na te i inne pytania pomogą rozprawić się z mitami.
Michał Skorupski, KPMG, Dyrektor w Zespole Doradczym dla Administracji Publicznej i Infrastruktury
Dyrektor w firmie doradczej KPMG odpowiedzialny za praktykę Major Projects Advisory w Polsce. Inżynier budownictwa lądowego, członek SIDiR z 22 latami doświadczenia w przygotowaniu, zarządzaniu i rozliczaniu inwestycji budowlanych zarówno kubaturowych jak i infrastrukturalnych w Polsce i Europie. Specjalizuje się w organizacji inwestycji budowlanej, zarządzaniu przetargami, zarządzaniu zmianą, zarządzaniu roszczeniami. Prowadzi audyty poprawności realizacji inwestycji oraz określa godziwą wartość ugód między stronami sporów budowlanych.
Doświadczenie zdobywał realizując m.in. takie projekty jak budowa Autostrady A2 Stryków-Konotopa, budowa Centrum Kongresowego w Krakowie (ICE Kraków), budowa fabryki przemysłu chemicznego dla inwestora duńskiego pod Poznaniem, budowa fabryki przemysłu lekkiego dla inwestora amerykańskiego w Pruszczu Gdańskim, prowadzenie 11 wielomilionowych spraw cywilnych dla dużego wykonawcy polskiego przeciwko Skarbowi Państwa, doradztwo dla GDDKiA w ramach projektu EBI w latach 2004-2007.
Jest autorem lub współautorem m.in. Katalogu Standardów Realizacji Inwestycji (Lewiatan, 2013), Podręcznika dla Inwestorów Przedsięwzięć Infrastrukturalnych (MRR, 2011), International Construction Contract Law (Główny autor Lukas Klee; wyd. Wiley Blackwell, 2015)




