Monitoring konstrukcji geotechnicznych z wykorzystaniem techniki InSAR

Głębokie wykopy należą do robót wymagających stałej kontroli zachowania podłoża i obiektów znajdujących się w ich otoczeniu. Pozwala ona wcześnie rozpoznać niekorzystne przemieszczenia, a tym samym ograniczyć ryzyko uszkodzeń infrastruktury i zagrożeń dla bezpieczeństwa prowadzonych prac. Obok klasycznych pomiarów geodezyjnych i obserwacji GNSS coraz częściej wykorzystuje się w tym celu naziemny skaning laserowy oraz satelitarne dane radarowe.
Dr inż. Marek Wyjadłowski przedstawi zastosowanie interferometrii radarowej InSAR do analizy przemieszczeń terenu w sąsiedztwie głębokiego wykopu. Przedmiotem badań był obiekt realizowany podczas budowy elektrowni wodnej w pobliżu Jazu Wróblin na Odrze. Wykop, wykonany równolegle do biegu rzeki, miał około 200 m długości i zmienną głębokość od 4 do 14 m.
Analizę przeprowadzono metodą stałych rozpraszaczy PSI, umożliwiającą wyznaczanie zmian położenia punktów obserwacyjnych na podstawie serii zobrazowań radarowych SAR. W badaniu wykorzystano 35 obrazów, pozyskiwanych w sześciodniowych odstępach. Dane przetworzono do poziomu interferogramów, a do korekty fazy fali zastosowano numeryczny model terenu SRTM.
Wyniki pozwoliły określić przemieszczenia punktów w otoczeniu wykopu wzdłuż linii obserwacji satelity. Zestawiono je z klasycznymi hipotezami opisującymi deformacje terenu, wskazując możliwości wykorzystania techniki InSAR jako uzupełnienia monitoringu konstrukcji geotechnicznych.